Կրիոնիկան միջին դիրք է գրավում փորձարարական կենսաբանության և ապագայական սպասումների միջև։ Այսօր փաստերը մնում են պարզ. ոչ մի մարդ կամ մարդու ուղեղ չի վերակենդանացել կրիոպահպանումից հետո։ Այնուամենայնիվ, շատ բժիշկներ դեռևս համաձայն են գլխատման, որին հաջորդում է ուղեղի սառեցումը։
Կրիոնիկան հաճախ սովորաբար ընկալվում է որպես պարզ սառեցում։ Սակայն, իրականում նման մոտեցումը կլինի կործանարար։
Նորմալ սառեցման ժամանակ բջիջների ներսում ջուրը առաջացնում է սառցե բյուրեղներ, որոնք վնասում են թաղանթները և խաթարում հյուսվածքի ներքին կառուցվածքը։
Հետևաբար, ժամանակակից կրիոնիկ մեթոդները հիմնված են այլ սկզբունքի վրա. դրանք փորձում են բջիջներում ջուրը փոխարինել կրիոպաշտպանիչներով, ապա սառեցնել հյուսվածքը մինչև ապակենման վիճակի։ Այս վիճակում հեղուկը չի վերածվում սառույցի, այլ պնդանում է ամորֆ, «ապակու նման» ձևով, ինչը նվազեցնում է մեխանիկական վնասը։ Սա է այն, ինչը տարբերակում է կրիոպահպանումը ավանդական սառեցումից։
Սկզբնաղբյուրը՝ News.rambler լրատվական կայք