Կենդանիների նկատմամբ ալերգիան կարող է զարգանալ նույնիսկ կենդանու հետ տարիներ ապրելուց հետո։ Ալերգոլոգ-իմունոլոգ, մանկաբույժ, մանկական ալերգոլոգ-իմունոլոգ և «Սեմեյնայա կլինիկա» ցանցի փորձագետ բժիշկ Նաիրա Պոլյակովան մարտի 3-ին խոսել է պատճառների, ախտանիշների և ժամանակակից բուժման մեթոդների մասին։
Մասնագետի խոսքով՝ ալերգիկ ռեակցիաները միշտ չէ, որ առաջանում են մանկության շրջանում։ Իմունային համակարգը կարող է երկար ժամանակ ենթարկվել ալերգենի ազդեցությանը՝ առանց նկատելի ախտանիշների, ապա զարգացնել բարձրացված զգայունություն։ Այս գործընթացը կոչվում է զգայունացում։ Այն կարող է առաջանալ հորմոնալ փոփոխությունների, քրոնիկ սթրեսի, անցյալի վարակների, ինչպես նաև տեղափոխության և կլիմայի փոփոխության հետևանքով։
Բժիշկը նշել է, որ ներկայումս տարածված առասպել կա, որ ալերգիան առաջանում է հատկապես կենդանիների մորթուց, բայց ռեակցիան իրականում զարգանում է թքի, մաշկի թեփուկների և կենդանիների արտազատուկների մեջ պարունակվող սպիտակուցների նկատմամբ։ «Կատուների համար հիմնական ալերգենը Fel d1-ն է, իսկ շների համար՝ Can f1-ը: Այս սպիտակուցները մանրադիտակային են և հեշտությամբ տարածվում են օդում՝ նստելով կահույքի և գործվածքների վրա և ամիսներ շարունակ մնալով սենյակում: Մորթին պարզապես կրում է ալերգենը: Հետևաբար, կարևոր է հասկանալ, որ «հիպոալերգիկ կենդանիներ» գոյություն չունեն. դա տարածված առասպել է»,- բացատրեց բժիշկը:
Սկզբնաղբյուրը՝ Iz.ru լրատվական կայք