Աշխարհի տարբեր մշակույթների միջև կապերը երբեմն հանդիպում են ամենաանսպասելի գործիքներում, այդ թվում՝ լեզվի մեջ։
Նոր ուսումնասիրությունն առաջին անգամ քանակապես ցույց է տվել այս կապը։
Գիրը մշակութային փոխանակման ամենաերկարատև հետքերից մեկն է։ Տարբեր գրային համակարգերի միջև կառուցվածքային հարաբերությունների հաստատումը կարող է լույս սփռել պատմական շփումների վրա, որոնց համար ուղղակի ապացույցներ չկան։
Օրինակ՝ 4-րդ և 5-րդ դարերում Եթովպիայում գեեզ լեզուն ավարտեց իր վերափոխումը բաղաձայնային գրից դեպի վանկային գիր, մինչդեռ Կովկասում ի հայտ եկան Մեսրոպ Մաշտոցի աշխատանքի հետ կապված ազգային այբուբենները։
Երկար ժամանակ կարծում էին, որ հունական, սիրիական կամ պարսկական գրերը ծառայում էին որպես այս այբուբենների մոդելներ։ Սակայն անցյալ դարի որոշ հետազոտողներ, այդ թվում՝ հայ գիտնական Գևորգ Սևակը և ռուս արևելագետ Դմիտրի Օլդերոգգեն, նշել են կովկասյան և եթովպական գրերի միջև արտաքին նմանությունները։ Սակայն նրանց դիտարկումները մնացին ենթադրական։
Սկզբնաղբյուրը՝ Naked-science լրատվական կայք