Քաղցկեղի հիմնական վտանգը մետաստազն է՝ այն գործընթացը, որի միջոցով բջիջները անջատվում են ուռուցքից և առաջացնում նոր վնասվածքներ այլ օրգաններում, որը կազմում է մահացությունների մինչև 90%-ը։ Այս գործընթացը կանխատեսելը դժվար է։
Ժամանակակից ախտորոշիչ մեթոդները (ՀՏ, ՄՌՏ, բիոպսիա) հաճախ հայտնաբերում են հիվանդությունը ուշ փուլերում, և ավանդական հյուսվածքային վերլուծությունը չի կարող ճշգրիտ գնահատել բջիջների ագրեսիվությունը և տարածման պատրաստակամությունը։
Ուռուցքի մետաստազավորման ունակությունը կախված է երեք հիմնական, բայց նախկինում ուսումնասիրված գործոններից՝ բջիջների դեֆորմացիա, ցիտոկմախքի վերակառուցում և էներգիայի ծախս։ Պերմի պոլիտեխնիկական համալսարանի գիտնականները հաղթահարել են այս անհամապատասխանությունը՝ առաջին անգամ բոլոր պարամետրերը համատեղելով մեկ մաթեմատիկական մոդելի մեջ։ Սա թույլ է տալիս գնահատել ազդակիր հյուսվածքի ագրեսիվությունը և դրա մետաստազավորման ներուժը։
Առաջարկվող մշակումը հնարավորություն է տալիս վերլուծել, թե ինչպես է բջիջը դեֆորմացվում ծանրաբեռնվածության տակ և հաշվարկել, թե որքան էներգիա է այն անդառնալիորեն կորցնում։
Մոդելը մաշկի քաղցկեղի բջիջների վրա փորձարարական տվյալների վրա փորձարկելով՝ հետազոտողները հիմնարար հայտնագործություն են կատարել։
Սկզբնաղբյուրը՝ Remedium լրատվական կայք