Ապրիլի 14-ի երեկոն Երևանում այն հազվադեպ պահերից էր, երբ մարդը պարզապես չի «գնահատում» համերգը, այլ ներսից է զգում՝ ինչ-որ մեծ, ինչ-որ գրեթե անբացատրելի բան է տեղի ունենում։
Հայաստանի պետական սիմֆոնիկ նվագախմբի 20-ամյակը չէր միայն։ Դա հիշողության, հպարտության, պայքարի ու երազանքի մի ամբողջ ճանապարհ էր՝ սեղմված մի երեկոյի մեջ, որտեղ ամեն նոտա կարծես ասում էր․ «մենք այստեղ ենք, և սա մեր ձայնն է»։
Երբ Լանգ Լանգը բեմ բարձրացավ, դահլիճում մի տեսակ լռություն իջավ, այն լռությունը, որը լինում է միայն մեծ սպասումից առաջ։ Եվ հետո սկսվեց Ռախմանինովի Դաշնամուրի թիվ 2 կոնցերտը՝ ոչ թե պարզապես կատարմամբ, այլ ապրումով, որ կարծես լցնում էր ամբողջ տարածքը։
Սկզբնաղբյուրը՝ News.am լրատվական կայք