Սինգապուրի ազգային համալսարանի հետազոտողները մշակել են շաքարախտային վերքերի բուժման համար դեղամիջոցների թեկնածուների որոնման նոր մեթոդ, որում արհեստական բանականությունը միավորվում է մոլեկուլային մոդելավորման հետ։ Արդյունքում ամենահեռանկարային բացահայտումներից մեկը դարձել է ֆոլաթթուն՝ լայնորեն հայտնի վիտամինը։
Աշխատանքն իրականացվել է միջդիսցիպլինար խմբի կողմից՝ պրոֆեսոր Ջորջիա Պաստորինի ղեկավարությամբ, կենսաբժշկական ճարտարագիտության և համակարգչային գիտությունների ոլորտի մասնագետների մասնակցությամբ։ Հետազոտության արդյունքները հրապարակվել են ACS Nano Medicine ամսագրում։
Շաքարախտային խոցերը, ներառյալ շաքարախտային թաթի համախտանիշը, համարվում են բժշկական ամենաբարդ խնդիրներից մեկը, քանի որ միաժամանակ խաթարվում են բորբոքման, հյուսվածքների վերականգնման և բջջային աճի գործընթացները։ Դա դժվարացնում է արդյունավետ թերապիայի մեթոդների և համապատասխան դեղամիջոցների որոնումը։
Նոր աշխատանքում գիտնականները կիրառել են համակցված մոտեցում. արհեստական բանականությունը վերլուծել է գիտական գրականությունը և պոտենցիալ կենսաբանական կապերը, իսկ հաշվողական քիմիայի մեթոդները մոդելավորել են դեղերի մոլեկուլների փոխազդեցությունը վերքերի լավացման հետ կապված սպիտակուցների հետ։ Այնուհետև ստացված արդյունքները ստուգվել են լաբորատոր փորձերի միջոցով։
Համակարգն ընդհանուր առմամբ վերլուծել է շուրջ 2989 գոյություն ունեցող դեղամիջոց և լավացման գործընթացներին մասնակցող 8739 սպիտակուց։ Արդյունքում հնարավոր համակցությունների թիվը կրճատվել է մինչև 35 ամենահեռանկարային դեղամիջոցների թեկնածուների և 50 առանցքային թիրախ-սպիտակուցների։
Ամենահեռանկարային նյութերից մեկը պարզվել է ֆոլաթթուն է։ Չնայած այն լայնորեն կիրառվում է որպես վիտամինային հավելում, դրա հնարավոր օգտագործումը շաքարախտային խոցերի դեպքում նախկինում սահմանափակ էր ուսումնասիրվել։ Մաշկի բջիջների վրա կատարված լաբորատոր թեստերում ֆոլաթթուն զգալիորեն արագացրել է վերքերի փակվելը՝ համեմատած ստուգիչ նմուշների հետ։
Հետազոտողները նշում են, որ մեթոդի առանցքային առանձնահատկությունը դերերի բաժանման մեջ է. ԱԲ-ն վերլուծում է գիտական հրապարակումները, հաշվողական քիմիան ստուգում է մոլեկուլային փոխազդեցությունները, իսկ լաբորատոր փորձերը հաստատում են իրական կենսաբանական ազդեցությունները։
Գիտնականներն ընդգծում են, որ նման մոտեցումը թույլ է տալիս զգալիորեն արագացնել դեղերի որոնման գործընթացը՝ ավելի քան 70%-ով՝ համեմատած ավանդական մեթոդների հետ և կարող է կիրառվել այլ բարդ հիվանդությունների ուսումնասիրման համար։
Սկզբնաղբյուրը՝ Med.news լրատվական կայք