Կրկին, ինչպես «Դիմադրության» և նմանատիպ շարժումների ժամանակ, գործող ընդդիմությունը չի ապահովելու իշխանափոխության գլխավոր կոմպոնենտը`ժողովրդի ներկայությունը։ Նարեկ Կարապետյանը ևս խուսափում է կամ ի վիճակի չէ ապահովել կրիտիկական կամ գոնե ձնագնդու էֆֆեկտի ներքո գտնվող զանգված և բավարարվում է տեխնիկակական ծախսերը` փակելով ամենակարևոր` բազմաքանակ ժողովրդի ներկայությունը` թողնելով բարի ցանկության տիրույթում։
Ինչ վերաբերվում է ընդդիմադիր կուսակցությունների միավորման պրոցեսին, ապա դրա սալդոն ունենալու է բացասական ցուցանիշ, քանզի պոտենցիալ ընդդիմադիր զանգվածի կողմից վերջիններիս շատերի մասնակցությունը շարժմանը անընդունելի է։