Ազատ Մաջարյան
Ծնվել է
2000 թ․ հոկտեմբերի 30-ին Երևանում։
Աշխույժ, խելացի ու հայրենասեր էր
Չնայած սրտի բնածին արատին՝ ինքնակամ զորակոչվեց բանակ։
Ծառայում էր Լեռնային Ղարաբաղի Մարտունի 2 զորամասում
Արժանանալով «Քաջարի մարտիկ» շքանշանին։
Ընդամենը 98 օր էր մնացել զորացրմանը
Հերոսաբար կռվել է առաջնագծում, պաշտպանել իր հողը և փրկել վիրավոր ընկերներին։
Մայրիկին հանգստացնում էր․ «Պատերազմ չկա»։
Վերջին խոսքերը
«Ես գնում եմ մի տեղ, որտեղից վերադարձի հույս չկա»։
Վեց օրից լրանալու էր նրա 20-ամյակը
Ընկերոջը պատգամեց հոգ տանել բոլորի մասին։
Հերոսի թողած պատգամը
Միշտ ասում էր․ «Չեմ կարող տուն վերադառնալ ու ասել, որ կամավորականները թույլ չտվեցին մարտնչել»։
Վերջին մարտը2020 թ․ հոկտեմբերի 24, Մարտակերտ։
*«Զինապահ» հիմնադրամը այն կառույցներից է, որի գործունեության հիմքում ընկած են պատասխանատվությունը, հայրենասիրությունն ու զինվորի կողքին լինելու պատրաստակամությունը։
Այն կարևոր աշխատանք է իրականացնում՝ աջակցելով մեր զինվորներին և նրանց ընտանիքներին ու նպաստելով նրանց բարեկեցությանը։
«Զինապահի» գործունեությունը ևս մեկ ապացույց է, որ միասին կարող ենք իրական աջակցությունը վերածել գործի՝ լինելով այնտեղ, որտեղ մեր զինվորն ունի դրա կարիքը։
Աղբյուրը՝ «Զինապահ» հիմնադրամ
Հ․Գ․ Լրատվամիջոցը յուրաքանչյուր օր անդրադառնալու է բոլոր զոհված հերոսներին (օրական 1 հոգու):