Վերամշակված միս սովորաբար համարվում են այն մթերքները, որոնք փոփոխվել են համի բարելավման կամ պահպանման ժամկետի երկարաձգման համար. օրինակ՝ ապխտած, աղ դրած, չորացրած կամ հավելումներ պարունակող արտադրանքները: Այս կատեգորիային են դասվում, մասնավորապես, երշիկեղենը, բեկոնը և խոզապուխտը:
Կուտակված համաճարակաբանական տվյալների համաձայն՝ վերամշակված մսի կանոնավոր և մեծաքանակ օգտագործումը կապված է մի շարք քրոնիկ հիվանդությունների առաջացման բարձր ռիսկի հետ, այդ թվում՝ սիրտ-անոթային հիվանդությունների, 2-րդ տիպի շաքարային դիաբետի և քաղցկեղի որոշ տեսակների, մասնավորապես՝ հաստ աղիքի (կոլորեկտալ) քաղցկեղի հետ։ Ընդ որում, ռիսկը, որպես կանոն, աճում է սպառման ծավալների մեծացմանը զուգընթաց։
Այնուամենայնիվ, հետազոտողներն ընդգծում են, որ պատկերն ամբողջությամբ միանշանակ չէ։ Վերամշակված միսը շարունակում է մնալ լիարժեք սպիտակուցի, երկաթի, վիտամին B12-ի և այլ միկրոտարրերի աղբյուր, որոնք կարևոր են օրգանիզմի համար։ Մի շարք աշխատություններում նշվում է, որ նման մթերքները կարող են լինել սննդակարգի մաս՝ չափավոր օգտագործման և սննդի ընդհանուր հավասարակշռության պահպանման պայմանով։
Առանցքային պահը ոչ թե այս մթերքների լիակատար բացառումը կամ ամբողջական արդարացումն է, այլ ամբողջ սննդակարգի համատեքստը: Ամենամեծ ռիսկերը նկատվում են այն մարդկանց մոտ, որոնց սննդակարգն ընդհանուր առմամբ աղքատ է բջջանյութով, մրգերով, բանջարեղենով և բնական մթերքներով, սակայն հարուստ է աղով, հագեցած ճարպերով և ընդհանուր առմամբ ուլտրա-վերամշակված մթերքներով:
Ակնարկի հեղինակները նաև ուշադրություն են դարձնում այն փաստին, որ վերամշակված մսի տարբեր տեսակներ կարող են տարբերվել իրենց բաղադրությամբ և առողջության վրա պոտենցիալ ազդեցությամբ, սակայն հանձնարարականների մեծ մասը համամիտ են մեկ հարցում. նման մթերքներն ավելի լավ է սահմանափակել, այլ ոչ թե դարձնել սննդակարգի կանոնավոր հիմքը:
Սկզբնաղբյուրը՝ Med.news լրատվական կայք