Գյուստավ Կուրբե, «Հուսահատություն։ Ինքնանկար» (1843-1845)
Այս նկարը մարդկային բնավորության և վարքի մանրամասն ուսումնասիրություն է։
Երիտասարդի զգացմունքները հմտորեն փոխանցված են. նրա հաճելի դեմքը ծռվում է, հոնքերը բարձրանում են, աչքերը լայնանում, այտերին տենդային կարմրություն է հայտնվում, իսկ ձեռքերը սեղմում են խառնաշփոթ մազերը։
Շփոթվածության և հուսահատության զգացումը սրվում է գունապնակով՝ խլացված, մռայլ երանգներով։
Բայց կա նաև լույսի մի շող՝ հույս, որ բոլոր խնդիրները կարող են լուծվել։