«Ես ո՛չ մարդասպան եմ, ո՛չ էլ զանգվածային մարդասպան։ Ես միջին, լավ հատկանիշներով և բազմաթիվ թերություններով մարդ եմ», – այսպես է իր հուշագրություններում նկարագրել իրեն օբերշտուրմբանֆյուրեր Ադոլֆ Այխմանը, որը պատասխանատու էր հրեաներին ոչնչացման ճամբարներ տեղափոխելու համար։
Երուսաղեմում դատավարության ժամանակ նա փորձել է պաշտպանվել՝ պնդելով, որ ինքը նացիստական մեքենայի մի փոքրիկ ատամնանիվ է եղել և անմիտ կերպով կատարել է Ֆյուրերի բոլոր հրամանները։ Այս դիրքորոշումը հիմք է հանդիսացել «չարիքի բանականության» փիլիսոփայական վարդապետության համար, բայց պարզ է, որ Այխմանը ստում էր։
Մի քանի մարդ կրել են «Հոլոքոստի կազմակերպիչ» տիտղոսը։ Անկասկած, այս հարցի գլխավոր գաղափարախոսը հենց Ադոլֆ Հիտլերն էր, որը հրեաներին համարում էր գոյաբանական կենսաբանական սպառնալիք և, հետևաբար, նրանց դեմ պայքարը դարձրել է իր քաղաքականության և ինքնության հիմքը։ ՍՍ-ի ղեկավար Հայնրիխ Հիմլերը կոնկրետ ձևակերպում տվեց Գերմանիայի հրեաներին ոչնչացնելու ծրագրերին. նա Հիտլերի վերացական մոլուցքը վերածեց կոնկրետ նախագծի՝ բոլոր հրեաներին հնարավորինս արագ և էժան կերպով իրենց տներից արտաքսելու, նրանց ճամբարներում հավաքելու և մահվան ուղարկելու համար։
Սկզբնաղբյուրը՝ Gazeta .ru լրատվական կայք